GİTMEK Mİ ZOR KALMAK MI ?

Anzak ve Suvla körfezi boşaltılmıştır. Düşman sadece Seddülbahir’de kalmıştır. Burada düşmanın yaklaşık 35 000 as-keri ve bunun paralelinde de hayvanı, aracı, cephanesi ve eşyası vardır.
Boşaltılan cepheler dolayısıyla boşta kalan Türk birliklerinin, süratle Seddülbahir’e sevk edilip şiddetli bir hücumla düşmanı denize dökmesi söz konusudur. Buranın da boşaltılma-sına karar verilir. Fakat bu sefer boşaltma, hiç de kolay değildir. Çünkü Türkler bir defa aldatılmışlar ve boşaltma sağlanabil-miştir. Aynı yöntemlerle, bir defa daha aldatılmaları ne kadar mümkün olacaktır?
Bu sefer kalmak nasıl zor ise, gitmek de o kadar zordur. Ancak başka da çare yoktur. Tahliye mecburidir. Sonunda 1 Ocak 1916’da tahliye kararı alınır.
Aynı aldatmalar burada da denenecektir. Ancak buradaki boşaltma bir gecede bitirilmelidir. İyi ama bu kadar askeri, hayvanı, silahı ve cephaneyi bir gecede taşıyacak kadar yeterli gemi ve nakil aracı yoktur ki. Mecburen iki geceye çıkarmak durumundadırlar. Bu seferki boşaltma olayının bir zorluğu daha var-dır, o da gemilerin yanaşabileceği sahillerin büyük bir bölümü, dolayısıyla gemilerin yanaşacağı rıhtımlar Anadolu yakasındaki Kumkale’den de görülebilmektedir. Türklerin, kaçışı anında gör-meleri ve top ateşleriyle sahili cehenneme çevirmeleri beklenmelidir.
6 Ocak gecesi, 18 000 asker ve malzemenin tahliye edil-mesi başarılır. 7 Ocak günü Türkler, kısmen olayın farkına varır gibi olurlar, derhal bombardımana başlarlar, öğleden sonra da piyade hücuma geçer. Cephede 17 000 düşman askeri kalmıştır. Bunlar canlarını dişlerine takarak kendilerini savunmaya başlarlar. Her iki taraf da çok miktarda zayiat verir. Akşamleyin saldırı durdurulur.
Düşmanın bu kadar inat ve ısrarla savunma yapması kar-şısında, Liman Von Sanders, buradan asker çekilmemiş olduğu kanaatine vararak rahatlar.
8 Ocak akşamleyin, boşaltılan cephedeki bildik aldatmalar aynen burada da tekrarlanır, gece kıyıya yaklaşan nakliye gemileri son erine kadar herkesi alarak denize açılır. Bir farkla ki, burada kıyıda daha fazla malzeme ve cephane terk edilmek zorunda kalınır. Bunlar arasında hayvanlar da mevcuttur. Çok miktarda yiyecek, giyecek malzemesi yanında, beş milyon adet piyade tüfeği mermisi de Türklere ganimet olarak bırakılır.
Böylece bu büyük macera, İtilaf Devletlerinin kesin mağ-lubiyeti  ve kaçışıyla son bulmuştur.
Başarılı bir kaçışı gerçekleştirmiş olan düşman generallerine, bol bol madalya takılacaktır.